Je hebt maar één kans voor een eerste indruk. Een welbekend en zeer realistisch gezegde. Dat bleek maar weer eens toen ik laatst met mijn vrouw iets ging drinken in een horecagelegenheid die was overgenomen door jonge mensen met zichtbaar weinig horeca-ervaring. Omdat we hen een kans wilden geven, besloten wij ook een broodje te eten. Ze hadden nog geen kaart, maar een groot bord toonde hun aanbiedingen. Dat bleek echter een onwrikbaar kader. Heeft u ook bruin brood? Mag de ham ook kaas zijn? Nou, nee. Of we ons aan het bord wilden houden; uitzonderingen werden niet gemaakt. Een kopje thee? Ja, geen probleem, er was zelfs een theekaart met duizelingwekkend veel smaakjes. Maar mag het ook één kopje gewone en één kopje groene thee zijn? Nou, nee. Of we ons aan de kaart konden houden; uitzonderingen werden niet gemaakt. We vonden het wel komisch en aandoenlijk, maar resultaat is wel dat we er niet snel zullen terugkeren.

Eigenlijk geldt hetzelfde bij de kennismaking van een nieuwe ondernemingsraad met de bestuurder of achterban. Bij de eerste ontmoeting wordt al meteen duidelijk of er een klik is en of er wederzijds vertrouwen zal ontstaan. Van dat eerste contact kan de werksfeer afhangen: komt er positieve samenwerking of wordt het de gehele zittingstermijn trekken en duwen om iets voor elkaar te krijgen? Als de bestuurder zich in het begin opstelt zoals het jonge horecastel, mag je een negatieve insteek bij de OR verwachten. En als de OR in de eerste overlegvergadering een te zelfverzekerde of arrogante houding aanneemt, gaan bij de bestuurder de hakken waarschijnlijk in het zand. T.a.v. de achterban idem dito: als je vanaf het begin niet duidelijk maakt dat je er bent voor de medewerkers en namens hen dingen wilt bereiken, raak je hen kwijt. Probeer dus met vertrouwen te beginnen en straal bereidheid tot samenwerking uit. Want: er kan veel, maar je moet het wel samen willen!

John