Onlangs ben ik naar een van de eerste zwemlessen van mijn kleinzoon gaan kijken. Hij mocht in het diepe, maar alleen als hij uitgerust was met vleugeltjes, plankje en kurkjes en onder streng toezicht van de badjuffrouw. Hij oogde onzeker. Duiken, een bommetje maken? Nee, nog niets van dit alles. Voordat hij in het diepe sprong, keek hij aarzelend naar badjuf en ons om er zeker van te zijn dat er niets mis kon gaan. Terwijl ik dit tafereel gadesloeg dacht ik onwillekeurig aan een week daarvóór toen ik de eerste vergadering van enkele nieuwe OR-leden bijwoonde. Bij zo’n debuut is alles nieuw, zelfs de WOR is nog abracadabra. De leden hadden wel een adembenemend pak vergaderstukken thuis gestuurd gekregen, maar alles wat aan die letters vooraf was gegaan, was hen onbekend. Een paar oude OR-rotten namen in de vergadering al snel het verbale heft in handen en ventileerden breeduit hun meningen. Om de achterstand van de nieuwelingen bekommerden ze zich nauwelijks. Kijk, zo’n badjuffrouw weet beter. In een eerste zwemles laat ze aarzelende beginnelingen niet zomaar in het diepe springen. Ze bouwt zekerheden in. In een OR-vergadering moet je als nieuweling ook goed worden voorbereid alvorens je in het onpeilbare water van de medezeggenschap springt ten behoeve van honderden of duizenden collega"s. Even starten met vleugeltjes, een plankje en kurkjes: een rol als toehoorder in de overlegvergadering, daarna voorzichtig een "eigen" klein agendapunt. Vervolgens krijg je gaandeweg de slag te pakken en word je volop partner in de discussies. Pieter van den Hoogenband of Inge de Bruin worden zit er niet voor iedereen in. Maar als je goed kunt zwemmen, verdrink je niet snel, ondanks de soms heftige stromingen. En zo af en toe is een sprong of duik van de hoge duikplank ook een leuke uitdaging. Wouter Bos zei ooit: "Je verdrinkt niet omdat je niet gered wordt, maar omdat je niet kunt zwemmen." Zijn zoon zal diezelfde badjuffrouw wel hebben……

John