Soms kijk ik op het digitale themakanaal Politiek 24 naar een Tweede Kamer-debat. Ik vind het interessant te zien hoe onze volksvertegenwoordigers hun beroep uitoefenen: debatteren en besluiten nemen. Het valt me op dat de debatten vaak chaotisch zijn. Hoewel de premier normen en waarden predikt, wordt er nogal respectloos met elkaar omgegaan. Ondanks stroomlijnpogingen van de Kamervoorzitter is er van een vergaderstructuur dikwijls weinig te merken. Zo wordt dikwijls niet via de voorzitter gesproken, zelfs als daar herhaaldelijk toe wordt verzocht. Men raaskalt maar over dingen die op dat moment populair zijn met als doel: zo goed mogelijk in beeld komen bij de kiezer. Alsof de kiezer daar niet doorheen kijkt! Onze parlementariërs gaan ook zó op in hun eigen gelijk, dat er steeds minder wordt gelet op taalgebruik. Daar zakt mijn broek van af! Nee, niet de mijne, het is een voorbeeld van gebezigde terminologie. U liegt, u bent een draaikont, u kunt beter meteen opstappen, horen ook thuis in het rijtje venijnig uitgesproken kreten. Het principe ‘zachte woorden en harde argumenten’ is kennelijk veranderd in ‘harde woorden en zachte argumenten’. Zo begint een andere, toch wel bedenkelijke cultuur te ontstaan. Ik vraag me wel eens af of men nog weet wat de primaire taak is van een gekozen vertegenwoordiger van ons allen. Als ik deze taferelen vergelijk met de wekelijkse of maandelijkse overlegvergaderingen van ondernemingsraden die het met vijf dagen training per jaar moeten doen, denk ik dat de Tweede Kamer van OR’en kan leren hoe je op een respectvolle manier je doel kunt bereiken. Natuurlijk staan er bij OR-overleggen geen camera’s te draaien en verdringen de paparazzi zich niet op de dorpel, maar in beginsel is de primaire taak van OR en Tweede Kamer dezelfde: de belangen van de kiezers behartigen. Het grote verschil tussen de Tweede Kamer en OR’en is dat laatstgenoemde geledingen na vergaderingen doorgaans verantwoording afleggen aan hun achterban. Terwijl de leden van de Tweede Kamer alweer bezig zijn te kijken of ze goed in beeld zijn geweest. Dat helpt immers in de peilingen. Overdrijf ik? Nou, soms is het goed te constateren dat de ondernemingsraden het zo slecht nog niet doen!

John